Bestuur

Enkele termen

Voor alle duidelijkheid een paar termen die frequent zullen terugkeren in deze rubriek, en waarvan een goed begrip dus belangrijk is.

Maatschappij
Alle bewoners van een land die leven volgens de momenteel gangbare normen en wetten, en hun bestuur/regering.
Gemeenschap
Een geografisch omschreven groep mensen die zich samen engageren tot een alternatieve maatschappelijke structuur op basis van een gedachtegoed dat de verder beschreven fundamentele waarden waarborgt.
Samenleving
Het geheel van alternatieve gemeenschappen en hun bestuurlijke systemen die eenzelfde gedachtegoed aanhangen. Die gemeenschappen kunnen samen een functioneel geheel vormen met onderlinge contacten en overleg, waarbij ze echter een hoge graad aan autonomie bewaren.
Woongemeenschap
Een aantal personen en/of gezinnen die samen een woning in gebruik hebben.
Werkgroepen
Werkgroepen dienen alle voorzieningen uit te werken en te monitoren. Daartoe dienen mensen met interesse op dit terrein en een voldoende competentie aangetrokken te worden.

Een goed bestuur is noodzakelijk om de samenleving te laten slagen. De besluitvorming in Vrijland gebeurt op basis van gelijkwaardigheid. Elke autoritaire structuur wordt afgewezen, elke inbreng is waarde(n)vol. De regels en afspraken gelden voor elk lid van de gemeenschap. Alle leden van de gemeenschap hebben hun zeg, elke stem heeft een gelijke inbreng (zie verder: basisdemocratie). Van niemand kan worden verwacht dat ie zich houdt aan regels waarbij zij/hij zelf geen inspraak heeft gehad.
Kandidaat-nieuwkomers maken een afweging op basis van de reeds gemaakte afspraken en de mogelijkheid om zelf eventuele wijzigingen in de groep voor te stellen.
We organiseren onze samenleving met respect voor de burgerlijke vrijheden en de soevereiniteit van de vrije mensen die de gemeenschap vormen.
Een uitgangspunt voor alle regels en afspraken binnen de samenleving is de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Basisdemocratie

Met basisdemocratie bedoelen we dat alle beslissingen ontstaan vanuit de behoeften van de leden. De beslissingsstructuur wordt dus georganiseerd vanaf het individu tot in de Raad, die de beslissingen bekrachtigt, registreert en communiceert. Er wordt onderhandeld tussen alle partijen, met wederzijds respect, met het oog op een consensus. Een consensus is niet wat een (kleine) meerderheid meent, maar een oplossing waarin alle partijen zich uiteindelijk kunnen vinden: een gedragen besluitvorming. Dit vraagt veel dialoog en neemt ook veel tijd in beslag. Autoritaire beslissingen zijn dus uitgesloten.
Enkel in gevallen waarin er (nog) geen consensus is bereikt en er toch dringend een besluit genomen moet worden, wordt er op dat moment beslist bij meerderheid. Er kan overeengekomen worden dat sommige besluiten een bijzondere meerderheid (bijv. 2/3 of 4/5) kunnen vereisen.
Meerderheden en minderheden kunnen wisselen. Soms behoor je eens tot de meerderheid en soms eens tot de minderheid. Hoe dan ook is het omarmen van de diversiteit binnen de gemeenschap doorgaans een verrijking.
Iedereen is en blijft een vrij mens die op elk moment kan afwegen of het haar/hem waard is/blijft om gemeenschap te blijven vormen op basis van de gemaakte afspraken.
De Raad bestaat uit een beperkt aantal leden die door de werkgroepen afgevaardigd worden. Er is een regelmatige rotatie van raadsleden, zodat niemand een monopolie of overdreven machtspositie kan verwerven binnen de Raad. Reglementering wordt binnen de gemeenschap tot een absoluut minimum beperkt. Elk individu behoudt steeds alle vrijheid in persoonlijke kwesties (zoals gezondheid, onderwijs,…). Leden beslissen enkel over kwesties waarbij ze zelf betrokken zijn. De spontane invulling van de individuele en collectieve noden is altijd de leidraad. Verder worden zo veel mogelijk bevoegdheden toegekend aan de werkgroepen (sectoren) zelf, bv. onderwijs, welzijnszorg, handel… zodat die zichzelf kunnen organiseren.

Conflicthantering

Ook in een gemeenschap waarvan de leden het fundamenteel eens zijn met elkaar kunnen emotionele stress en spanningen ontstaan, die mogelijk leiden tot conflicten en agressie. Leden kunnen hun verantwoordelijkheden ontlopen en/of de Vrijland waarden systematisch schenden.
Ook hier streven we naar dialoog, verbindende communicatie, bewustwording en een bevredigende uitweg.

Mogelijke hulpmiddelen hierbij zijn o.a.
Conflictbemiddeling: de betrokkenen doen een beroep op iemand die in hun conflict wil bemiddelen.
Vertrouwenspersonen: de betrokkenen doen een beroep op een vertrouwenspersoon die wil overleggen met de vertrouwenspersoon van de andere partij(en) om tot consensus te komen.

Voor beide hulpmiddelen kunnen de betrokkenen terecht bij een aantal Vrijland leden die zich bereid hebben verklaard om op te treden als vertrouwenspersoon of bemiddelaar, het Vrijland bemiddelingsteam. Zij beschikken over de nodige kennis en vaardigheden om conflicten/spanningen te begeleiden op een verbindende manier met het oog op consensus en/of meer harmonie. Zij respecteren daarbij ook ieders privacy.

De betrokkenen zijn echter vrij om te opteren voor iedere andere mogelijkheid die tot doel heeft om tot een consensus te komen.

Indien de bereikte consensus niet wordt gerespecteerd, kan verdere ondersteuning gevraagd worden aan het bemiddelingsteam. Indien dit niet leidt tot een oplossing, kan daarvan verslag worden uitgebracht aan de Raad. In extreme gevallen kan dit aanleiding geven tot een verzoek aan de Raad om alle leden van de gemeenschap die dit wensen bijeen te roepen voor gesprek met de betrokkene(n) om te komen tot een definitieve uitspraak. Dit kan betekenen dat de vergadering ten slotte vraagt aan de betrokkene(n) om de gemeenschap te verlaten.
Deze procedure is van toepassing zowel bij conflicten tussen 2 individuen, als bij groepsconflicten.

Deze tekst kan te allen tijde gewijzigd of aangevuld worden.